شهرداری کاشان و رویای شهر هوشمند در دل کویر: داستان ناتمام «کاشان من»
کاشان شهری است که در آن تاریخ و صنعت به هم گره خوردهاند؛ از خانههای تاریخی و عطر گلاب گرفته تا کارخانههای بزرگ نساجی و فولاد. اما در میان اینهمه هیاهو، جای خالی یک چیز همیشه حس میشد: یک پل دیجیتال میان شهروندان و شهر.
ما در تیم آرمان، رویایی در سر داشتیم. رویایی به نام «کاشان من». یک سوپر اپلیکیشن که قرار بود کلید حل مشکلات روزمره مردم کاشان باشد. اما مسیر نوآوری، همیشه هموار نیست.
انتظار در ایستگاه، زیر آفتاب کویر
بیایید صادق باشیم؛ استفاده از اتوبوس در گرمای تابستان کاشان یا سرمای خشک زمستان، بدون دانستن زمان دقیق رسیدن اتوبوس، یک چالش بزرگ است.
در شهرهای بزرگ، دیدن موقعیت آنلاین اتوبوس یک استاندارد است، اما در کاشان با اینهمه جمعیت و دانشجو، جای خالی آن بیداد میکرد.
ما در «کاشان من» دقیقاً روی همین نقطه دست گذاشتیم.
تیم فنی ما سیستمی طراحی کرد که شهروند میتوانست روی نقشه گوشیاش، حرکت اتوبوس را ببیند. میدانست کدام خط به کجا میرود و دقیقاً چند دقیقه دیگر باید در ایستگاه باشد. وقتی دمو را به واحد فناوری اطلاعات و سازمان اتوبوسرانی نشان دادیم، برق رضایت را در چشمهایشان دیدیم. همه چیز فنی آماده بود، اما…
شهرداری کاشان فرهنگسازی در تاکسیهای شهر
ما فقط به فکر اتوبوس نبودیم. میخواستیم فرهنگ حملونقل را هم ارتقا دهیم.
سیستم تاکسیرانی که طراحی کردیم، فراتر از یک تاکسیمتر ساده بود. ما یک سیستم «امتیازدهی و گیمیفیکیشن» ساختیم.
هدفمان این بود: رانندهای که خوشاخلاق است، کولر میگیرد و منصف است، باید دیده شود. باید «راننده برتر ماه» شود و پاداش بگیرد. و رانندهای که اصول را رعایت نمیکند، با بازخورد مردم اصلاح شود. ما میخواستیم کیفیت ناوگان را با نظارت مردمی بالا ببریم، نه با جریمههای سنتی.
سدِ سختِ کاغذبازی
داستان «کاشان من» داستانِ سه بار تلاش است.
سه بار تا پای قرارداد رفتیم. طرحها ارائه شد، دموها ساخته شد (حتی بخشهایی مثل کیف پول شهروندی، مدیریت آرامگاهها و اخبار شهری)، و هر بار تحسین کارشناسان را به همراه داشت.
اما هر بار، این پروژه در پیچوخم راهروهای اداری و بوروکراسی گیر کرد. نامههایی که امضا نشد، جلساتی که به تعویق افتاد و تصمیماتی که در کاغذبازیها گم شد. ما فهمیدیم که گاهی سختترین بخش هوشمندسازی یک شهر، کدنویسی آن نیست؛ بلکه تغییر ذهنیتهای قدیمی است.
رویایی که هنوز زنده است
«کاشان من» شاید امروز روی گوشیهای مردم نصب نباشد، اما برای ما تمام شده نیست.
این پروژه به ما نشان داد که ظرفیت فنی برای هوشمندسازی شهرهایی در ابعاد کاشان کاملاً وجود دارد. طراحیها موجودند، کدها آمادهاند و نیاز مردم همچنان پابرجاست.
ما در تیم آرمان، هنوز هم به این طرح نگاه میکنیم و امیدواریم روزی، دیوارهای بوروکراسی کوتاهتر از دیوارهای اشتیاق برای پیشرفت شوند. «کاشان من» یک پرونده بسته شده نیست؛ یک طرح آماده پرواز است که منتظر باند فرودگاه میگردد.